ಮತ್ತೊಂದಷ್ಟು ನೆನಪುಗಳು !!

ಓಕುಳಿ

ಕಾಮನಬಿಲ್ಲಿಗೂ ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಿ
ಭೂಮಿಗಿಳಿಸಿ ನಿನ್ನೊಡನೆ
ಒಕುಳಿಯಾಡುವ ಆಸೆ.

*******ಕನಸು

ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಕೂಡಿಟ್ಟ ಕನಸುಗಳನ್ನು
ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ಹೊತ್ತು ತಂದಾಗ
ನೀ ಬೇರೊಬ್ಬರಿಗೆ ಮಾರಿದ್ದು ಸರಿಯೇ ?

*******
ಕೊಳಲು

ಹೃದಯ ಕೊಳಲನು ನೀನೆ ಕೊಟ್ಟೆ
ನಾನು ನುಡಿಸಿದೆ
ಹೊರ ಬಂದ ಬಿಸಿ ಉಸಿರ ರಾಗಗಳಲ್ಲಿ
ನೀನಿರುವುದೇ ಮರೆತೇ ಹೋಗಿತ್ತು ಗೆಳತಿ !

*******
ಸಂತೆ
ಸದ್ದಿಲ್ಲದ ಸಂತೆಯಲಿ
ನಿನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆ ಸದ್ದು
ಕೆಳುವುದರವೊಳಗಾಗಿ
ಸಂತೆಯಲ್ಲಿ ಚಿಂತೆ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು !

ಬಂಧಿ

ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಯಾಗುವಾಸೆ

ದಯವಿಟ್ಟು ಜಾಮೀನು ಕೊಟ್ಟು

ಹೊರಗೆಳೆಯಬೇಡ ಗೆಳತೀ

ನೀನಿಲ್ಲದ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಇಂತಿಷ್ಟೇ.....

ಕಬ್ಬಿಣದ ಸರಳುಗಳ ಮಧ್ಯೆ

ಬಿಗಿ ಉಸಿರಿಡಿದು ನೀರವತೆ ಪಹರೆಯಲಿ

ಮುಗ್ಗರಿಸಿ.. ತಬ್ಬಿರಿಸಿ..

ಮಾಸಲು ನೆನಪುಗಳನು ವಿಲೆವಾರಿಗೊಳಿಸಿ

ತಾಜಮಹಲನು ಕಟ್ಟಿ

ಆಗೊಮ್ಮ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಬಂದು ಹೋಗುವ

ನಿನ್ನ ಬಿಸಿ ಉಸಿರ ಸೆರೆ ಹಿಡಿದು

ಉಸಿರು ಬಿಚ್ಚಿ ...

ಉಸಿರಾಡಬಯಸುವ ಅಸ್ತಮಾ ರೋಗಿಯಂತೆ...

ಪತ್ರ

ಆಗ ನಾವು ಅಣ್ಣನ ಜೊತೆ ಚಾಮರಾಜನಗರದಲ್ಲಿ ಇದ್ವಿ , ಅಣ್ಣ JSS ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಾದ್ಯಪಕರಗಿದ್ದರು.ಆಗ ನಾನಿನ್ನು ಐದನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿದ್ದೆ ... ಆಗ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನಿಗೆ ಬರೆದ ಪತ್ರ ಇದು . ಮೊನ್ನೆ ಭುವನೇಶ್ವರಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ಅವನ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು , ಏನಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರು ಇಪ್ಪತ್ತು ಸಲ ಇದೆ ಪತ್ರವನ್ನು ಓದಿದ್ದೆ .. ನಿಮ್ಮಲ್ಲೂ ಹಂಚಿ ಕೊಳ್ಳುವ ಆಸೆ .

ಪ್ರೀತಿಯ ಗಣೇಶನಿಗೆ,

ಅಣ್ಣ ಮತ್ತು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಷೆಮವಾಗಿದ್ದೇವೆ , ನಿನ್ನ ಕ್ಷೇಮ ಸಮಚಾರಕ್ಕೆ ಪತ್ರ ಬರಿ .
ಹೋದ ವಾರ ನಾವು ಕರಿನಂಜನಪುರದವರ ಮೇಲೆ ಮ್ಯಾಚ್ ಹಾಕಿದ್ದಿವಿ . ನಾವು ಸೋತು ಹೋದೆವು . ತೂಡ್ ಬಾಬು ಎರಡು ಕ್ಯಾಚ್ ಬಿಟ್ಟ . ನಾನು ಮತ್ತು ಅಣ್ಣ ಬೂದಿಪಡಗ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆವು . ಗಂಟೆ ಗಿರೀಶ ನಾನು ಬರುತ್ತೀನಿ ಅಂತ ಗಲಾಟೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ . ನಾನು ಅಣ್ಣನಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇನೆ ಶಾಲೆಗೆ ರಜೆ ಹಾಕಿ ಕರಿವರ್ದನರಾಜನ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಒಬ್ಬನೇ ಹೋಗಿದ್ದೆ . ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತೂಡ್ ಬಾಬು ಬಿಟ್ರೆ ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ , ಬೆಟ್ಟ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು . ನೀನು ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಅಣ್ಣನಿಗೆ ಏನು ಹೇಳಬೇಡ .

ಮೊನ್ನೆ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಅಣ್ಣನ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆವು , ಅಣ್ಣ ಭೂತಗಾಜಿನಲ್ಲಿ ಅಮೀಬಾ ತೋರಿಸಿದರು . ಸಾಗರದಿಂದ ಶಾಂತಲ ಆಂಟಿ ಬಂದಿದ್ದರು , ನಮಗೆಲ್ಲ ದೇವಿ ಭುವನ ಮನಮೋಹಿನಿ ಹಾಡು ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟರು .

ಇಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಏನು ವಿಶೇಷ ಇಲ್ಲ , ನೀನು ಪತ್ರ ಬೇರೆ
ಇಂತಿ
ಸಂತೋಷ

ಪ್ರೀತಿ-ಪ್ರೇಮ ಮತ್ತೊಂದು ನೆನಪು ..

ಪ್ರೀತಿ -ಪ್ರೇಮ ಇದ್ದಕ್ಕೆ ಏನೇ definition ಕೊಟ್ರುನೂ ಯಾವುದು ಸರಿಯಾಗಿ ಆರ್ಥ ಆಗೋಲ್ಲ . ಅದು ಎಷ್ಟೇ ಮುಲಭೂತ ಇಚ್ಚಾ ಕ್ರಿಯೇಯಾಗಿರಬೇಕು ಅಂತ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸ್ವಾರ್ಥ ಎಲ್ಲಿಂದಲೂ ಬಂದು ಅಡಗಿ ಕೂತಿರುತ್ತದೆ ....ಎಲ್ಲವನ್ನು ಮತ್ತೆ ತಿದ್ದಿ ಬಿಡೋಣ ಅನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರವಾದ ಒಂದು ego ಕಾಡಿಬಿಡುತ್ತೆ..ಸರಿ ಅದೇನೇ ಆಗಲಿ ಹೇಳೇ ಬಿಡೋಣ ... ಇಲ್ಲ ಕಣೇ.. ಎಲ್ಲಾ ನಂದೇ ತಪ್ಪು ದಯವಿಟ್ಟು ಕ್ಷಮಿಸಿಬಿಡು .. ಎಲ್ಲೋ ಒಂದು ಕಡೆ ಇಬ್ಬರು ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕುಳಿತು ಕನಸುಗಳನ್ನು ಹೆಕ್ಕಿ ತೆಗೆಯೋಣ. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಒಳ್ಳೆತನ , ಕೆಟ್ಟತನ, ಪ್ರೀತಿ, ಕೋಪ ಎಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಷ್ಟು ಬೇರಾರಿಗೂ ಅರ್ಥವಾಗ್ಲಿಕ್ಕೆ ಸಾದ್ಯ ಇಲ್ಲ .. ನೀನ್ ಹೇಳೋದು ನಿಜ ಕಣೋ ..ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಒಳ್ಳೆತನ , ಕೆಟ್ಟತನ, ಪ್ರೀತಿ, ಕೋಪ ಎಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಷ್ಟು ಬೇರಾರಿಗೂ ಅರ್ಥವಾಗ್ಲಿಕ್ಕೆ ಸಾದ್ಯ ಇಲ್ಲ , ಆದ್ರೆ ನಿನ್ನೆಲ್ಲ ತಿಕ್ಕಲುತನಗಳನ್ನು, ನಿನ್ನ ಅಬ್ಯಾಸ-ದುರಭ್ಯಸಗನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಸಹಿಸಲು ಸಾದ್ಯ ಇಲ್ಲ .. I think we both are nothing to do with each other. ಛೆ ! ನನ್ನ ತಿಕ್ಕಲುತನ , ಅದಕ್ಕೊಂದು ಆಕೆಗೆ ನನ್ನ outline. ಎಷ್ಟೊಂದು ಗೋಜಲು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟಿರ್ತಿವಿ. ಇಲ್ಲ... ನನ್ ಸ್ವಭಾವ ಇದಲ್ಲ ..ನಾನೊಬ್ಬ ತುಂಬಾ Serious ಆದ ಮನುಷ್ಯ . ನನಗೆ ನನ್ನದೇ ಆದ ಸಿದ್ದಾಂತಗಳಿದೆ, ಚಿತ್ರ-ವಿಚಿತ್ರ ಆದರ್ಶಗಳನ್ನು Fevicol ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಅಂಟಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೀನಿ. ನಿಜ ಅದರ ಮೇಲೆ ಬೇರೆ ಯಾರದು ಸಹ ಅದಿಕಾರ ಇರೋದಿಲ್ಲ . . ಆದರು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹೀಗನ್ನಿಸಿದ್ದು ನಿಜ .. ನನ್ನೆಲ್ಲ ಹುಚ್ಚು ಆದರ್ಶಗಳನ್ನು , ಸಿದಾಂತಗಳನ್ನು, ತಿಕ್ಕಲುತನವನ್ನು ಬದಿಗೊತ್ತಿ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಆಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಕನಸು ಕಾಣುವ ಆಸೆ ಇನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿಲ್ಲ .

ನಿನ್ನಲಿರೋ ಈ ಗುಣ ನನಗೆ ಇಷ್ಟ ಆಗ್ಲಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋದಿಕ್ಕಿಂತ , ಅದು ನನಗೆ ಅರ್ಥ ಆಗ್ಲಿಲ್ಲ ಕಣೇ ..ಸ್ವಲ್ಪ ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳು ಅಂತ ಕೇಳೋದ್ರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಬುದ್ದಿವಂತಿಕೆ ಅಡಗಿದೆ ಅಂತ ನನಿಗೆ ಅರ್ಥವಗೊಷ್ಟರಲ್ಲಿ ..Yes, I also think we both are nothing to do with each other ಅನ್ನೋ ತಿರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗಿತ್ತು

ನೆನಪುಗಳೇ ಹಾಗೆ ಎಲ್ಲೂ ಹೋಗಲಾರವು , ಭಾವನೆಯ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ನಾದಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ವಾಪಸ್ ಬಂದು ಗಿರಗಿಟ್ಲೆ ಹೊಡಿತ ಇರುತ್ತೆ .. ಎಂದು ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಸಕತ್ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡ್ತಾ ಇರುವಾಗ ಜಲ್ ಅಂತ ಒಂದು ಅಲಾರಂ ಕೊಟ್ಟು ಎಬ್ಬಿಸಿ ಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತೆ.

ಪದಗಳಿದ್ದರೂ ಬರೆಯಲು ಆಗ್ತ ಇಲ್ಲ .. ಈ ಪ್ರೀತಿ-ಪ್ರೇಮಗಳೇ ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಇದ್ದು ಏನೂ ಎಲ್ಲವೇನೂ ..ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಒಂದು saftey-vault ಹುಡುಕಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ

ನ್ಯೂ ಇಯರ್ ... I am going to stop cigerette
ಹೊಸ ವರ್ಷದ ನನ್ನ resolution..
ಅಸಲಿಗೆ ಕಳೆದ ಏಳೆಂಟು ಹೊಸ ವರ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ಆ resolution ಬದಲಾಗಿಲ್ಲ

ಖಂಡಿತ ಬದಲಾಗುತ್ತೆ ..

ಸಂಭಂದ , ಕವಿತೆ .. etc

ಮೊನ್ನೆ ನನ್ ಅಣ್ಣ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ - " ಸಂತೋಷಾ , ಯಾವಗಪ್ಪ ಮದುವೆ ಆಗ್ತಿಯ ? ವಯಸ್ಸು ಆಗ್ತಾ ಬಂದಲಪ್ಪ ? ಏನ್ ಕಥೆ ನಿಂದು ..? ಹೀಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮೇಲೆ ಪ್ರಶ್ನೆ .. ನಾನಿದ್ದವನು ಏನೂ ಒಂದು ಹಾರಿಕೆ ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟು ಸುಮ್ಮನಾದೆ . ಒಬ್ಬನೇ ಕೂತು ಯೋಚನೆ ಮಾಡ್ತಾ , ನಾನಗೆ ಹಾಳು ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಸಂಬದಗಳು , ಅವೇ ಕಳಚಿಕೊಂಡದ್ದು , ಹೆಸರೇ ಇಲ್ಲದ ಕೆಲವು ಸಂಭಂದಗಳು ...ಎಲ್ಲ ಸಂಬದಗಳು ಹಾಗೆ .. ಯಾವಕ್ಕು ಸರಿಯಾಗಿ ಈಜು ಬರೋದಿಲ್ಲ . ಭಾವಗಳ ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ಒದ್ದಾಡ್ತಾ ಇರುತ್ತೆ . ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಹಗ್ಗ ಕಟ್ಟಿ ಮೇಲೆತ್ತುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದಷ್ಟು ಬಾವಿಗೆ ಬಿದ್ದಿರುತ್ತೆ ... ಯಾವುದೂ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಓದಿದ ನೆನಪು - Don't put too much emotional weight on any relationship

****************************************************************************

ರೀ ಸಂತೋಷ್ , ತುಂಬ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕವಿತೆ ಬರಿತಿರಿ , ನೀವ್ ಕವಿನ ? - ಹೀಗೊಬ್ಬಕೆ ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನಗು ತಡೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ !

ಇಲ್ಲ ಕಣಮ್ಮ ನಾನ್ ಕವಿ ಅಲ್ಲ , ಕವಿತೆ ಬರೆದ ಮಾತ್ರ ಕವಿ ಆಗೋಕೆ ಸಾದ್ಯ ಇಲ್ಲ . ನಮಗೆ ಅಂಟಿ ಎಷ್ಟೋ ಮನೋಪ್ರವ್ರುತ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕವಿತೆ, ಬರಹ ಸಹ ಒಂದು . ಆಕೆಗೆ ಮನೋಪ್ರವೃತ್ತಿ ಅಂದ್ರೆ ಏನು ಅಂತ ತಿಳಿಸಿ ಹೇಳೋಷ್ಟರಲ್ಲಿ ...ಯಪ್ಪಾ ! ಸಾಕ್ ಸಕಗೊಯಿತು .

****************************************************************************

ಯು.ಎಸ್ ರಿಟರ್ನ್ ಗೆಳೆಯನೊಬ್ಬನ ನಡೆ/ನುಡಿ ಪಾಯಿಂಟ್ ಗಳು

೧. In US ಅಥವಾ When I was in US.... ಆಮೇಲೆ ಮಿಕ್ಕಿದ್ದು

೨. "Still I am feeling that essence of Jet Lag" - ಬಡ್ಡಿ ಮಗ ಅಲ್ಲಿಂದ ವಾಪಸ್ ಬಂದು ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳು ಆಗಿರತ್ತೆ

೩. ಏರ್ಪೋರ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಗಿಗೆ ಅಂಟಿಸಿದ್ದ , ಏರ್ವೇಸ್ ಸ್ಟಿಕರ್ ಒಂದು ವರ್ಷ ಆದರು ತೆಗ್ದಿರೋದಿಲ್ಲ - ಬಿಟ್ರೆ ಹಣೆ ಮೇಲೆ ಅಂಟುಸ್ಕೊಂಡು ಓಡಾಡೋದೊಂದು ಬಾಕಿ

೪. Table Manners ಬಗ್ಗೆ ಎರಡು ಗಂಟೆ ಲೆಕ್ಚರ್ - ( ಬಿಡ್ಲಾ ಸಾಕು ನಾನು ಒಂದ್ ವರ್ಸ ಪೈವ್ ಸ್ಟಾರ್ ಹೋಟ್ಲು ನಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣ ಹೊತ್ತಿವ್ನಿ .. ನಂಗು ವಸಿ ಗೊತ್ತೈತೆ ಅಂತ ಹೇಳಿ ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚಿಸಿದ್ದಯಿತು)

೫. ಯಾವ್ ಬ್ರಾಂಡ್ ಎಣ್ಣೆಗೆ ಏನ್ ಮಿಕ್ಸ್ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಎಷ್ಟು ಕಿಕ್ ಕೊಡುತ್ತೆ ಅನ್ನೋದು (ಹಂಗೆ ಹೇಳ್ದೊನು ಒಂದ್ ದಿನ ಫುಲ್ ಟೈಟ್ ಆಗಿ , ಕಲರ್ ಕಲರ್ ವಾಂತಿ ಮಾಡ್ಕೊಂಡಿದ್ದ ... ಯಾಕ್ಲ ಹಿಂಗಾಯಿತು ಅಂತ ಕೇಳಿದಿಕ್ಕೆ, ಸ್ಥಳ ಮಹಾತ್ಮೆ ಅಂತಾನೆ )

೬. ಯಾಕ್ಲ ಇಂಡಿಯಾಗೆ ವಾಪಸ್ ಬಂದೆ ಅಲ್ಲೇ ಇರಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ರೆ .....No man, ಅಲ್ಲೂ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಕಾಸ್ಟ್ ಕಟ್ಟಿಂಗು. ಟಾಯ್ಲೆಟ್ ಪೇಪರ್ ನ ಎರಡು ಕಡೆ use ಮಾಡಿ ಅಂತಾರೆ !!

ಮನದ ಮನೆಗೆ

ಸರಿಯಾಗಿ ನೆನಪಿಲ್ಲ , ನನ್ನ ಕಾಲೇಜು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಕವಿತೆ ಇದು . ಆಗ ಈ ಕವಿತೆಗೆ "ಬಾ ಗೆಳತಿ" ಅಂತ ಹೆಸರು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆ . ಈ ಕವಿತೆಯನ್ನು ಓದಿದ ನನ್ನ ಅಣ್ಣ "ಯಾವ ಗೆಳತಿಗೊಸ್ಕರ ಬರೆದಿದ್ದಿಯಪ್ಪಾ ಅಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಸೀರಿಯಸ್ ಆಗೇ ಕೇಳಿದ್ದರು.

ಬರುವುದಾದರೆ ಬಂದು ಬಿಡು ಗೆಳತಿ
ನನ್ನೀ ಮನದ ಮನೆಗೆ

ಮೆಲ್ಲ ತೆರೆದು ನೋಡು ಮನದ ಕದವನ್ನು
ನೂರು ಕವಿತೆ ನೂರು ಹಾಡು
ಕಾದಿದೆ ಪೂರ್ಣ ಕುಂಭದಲ್ಲಿ
ಬಾ ಗೆಳೆತಿ ಎಲ್ಲ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯುವ ಮುನ್ನ

ಜಗದ ಮಾತು ಮಸಲತ್ತು ಏನೇ ಇರಲಿ
ನಮ್ಮಾಸೆ ಕನಸುಗಳೇ ನಮಗೆ ಹೆಚ್ಚು
ಕಣ್ರೆಪ್ಪೆಯಲ್ಲಿ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು ಸಾಕುವೆ ಗೆಳತಿ
ನನ್ನೀ ಕಂಗಳು ಮುಚ್ಚುವ ತನಕ

ಬರುವುದಾದರೆ ಬಂದು ಬಿಡು ಗೆಳತಿ
ನನ್ನೀ ಮನದ ಮನೆಗೆ

ಕೆಲವರು ಮನೆಯ ಕದ ತಟ್ಟಿದ್ದರೂ ಒಳ ಬರಲು ಯಾರು ದೈರ್ಯ ಮಾಡಿಲ್ಲ . ಕೊನೆಗೆ ನನ್ನ ಮನದ ಮನೆಯಲಿ ಒಬ್ಬನೇ ಬೆಚ್ಚನೆ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಹೊದ್ದು ಮಲಗಿರಬೇಕಾದರೆ ... ಯಾರೂ ಬಂದು ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟಿದ ಹಾಗೆ , ನೋಡಿದರೆ ಯಾರು ಇಲ್ಲ !! .. ಆಗೆಲ್ಲ ಈ ಕವಿತೆ ನೆನಪಾಗಿ ಯಾರೂ ಒಬ್ಬಳಿಗೆ ಆಮಂತ್ರಣ ಕೊಟ್ಟ ಹಾಗೆ , ಮನದ ಮನೆಗೆ ಸ್ವಾಗತ ಕೋರಿದ ಹಾಗೆ .. ಛೆ !! ಮತ್ತೆ ಆದೇ ಭಾವುಕತೆ .. ಆ ಭಾವುಕತೆಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಕವಿತೆ , ಇನ್ನೊಂದು ಭಾವನೆ ...

ಹೀಗೊಬ್ಬ ಸ್ನೇಹಿತೆಯ ನೆನಪು

ಮೊನ್ನೆ ಚರಿತಾಳ ರೆಡ್ ವೈನ್ ರಾದ್ದಾಂತ ಓದಿದ ಮೇಲೆ , ಆರ್ಕುಟ್ ಎಂಬ Social Community ಯಲ್ಲಿ ನನಗಾದ ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ಅನುಭವವನ್ನು ಬರೀ ಬೇಕು ಅನ್ನಿಸ್ತು . ಈ ಲೇಖನ ಸ್ವಲ್ಪ ವೈಯುಕ್ತಿಕ ಅನ್ನಿಸಿದರೂ ಹೇಳಿ ಬಿಡುವ ಒಂದು ತವಕ .. ಸ್ವಲ್ಪ ತಡವಯಿತೇನೋ ಅಂತ ಅನ್ನ್ಸುತ್ತೆ

ರಾತ್ರಿ ಸುಮಾರು 11 ಗಂಟೆಯಾಗಿರಬಹುದು , ಸ್ನೇಹಿತೆ ನಳಿನಿಯ ಫೋನ್ .. " ಸಂತು ಬೇಗ ನಿನ್ ಆರ್ಕುಟ್ ಪ್ರೊಫೈಲ್ ಗೆ ಲಾಗ್ ಆಗು " ಅಂತ , ಈ ಸರೀ ರಾತ್ರಿ ನಲ್ಲಿ ಏನೇ ನಿಂದು ರಗಳೆ ಅಂತ ಕ್ಯಾತೆ ತೆಗೆದೆ . ಅದಕ್ಕವಳು ಇಲ್ಲ ಕಣೋ ನಿನ್ ಪ್ರೊಫೈಲ್ ನಿಂದ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಸ್ಕ್ರಾಪ್ ಬರ್ತಾ ಇದ್ದಾವೆ ", ಅವಳ ದ್ವನಿ ಸ್ವಲ್ಪ ನಡುಗುತಿತ್ತು , ಯಾಕೋ ಹೆದರಿದ್ದವಳಂತೆ ಅನ್ನಿಸ್ತಾ ಇತ್ತು . ತಕ್ಷಣ ಸ್ನೇಹಿತನ ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್ ಕನೆಕ್ಟ್ ಮಾಡಿ ನೋಡಿದಾಗ ನನಗೆ ಒಂದು ತರ ಅಸಹ್ಯ , ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್ ನ್ನು ಕುಕ್ಕಿ ಬಿಡುವಷ್ಟು ಕೋಪ ಬಂದಿತ್ತು . ನಳಿನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಫೋನ್ ಮಾಡ್ತೀನಿ ಅಂತ ಹೇಳಿ ಕಟ್ ಮಾಡಿದೆ . ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಮಾಡಿದ ಎಡವಟ್ಟು ಏನಪ್ಪಾ ಅಂದ್ರೆ , ನನ್ನ ರೂಮ್ ಹತ್ತಿರ ಇರುವ ಒಂದು ಬ್ರೌಸಿಂಗ್ ಸೆಂಟರ್ ನಲ್ಲಿ ಈ ಆರ್ಕುಟ್ ತೆಗೆದು , ಕೊನೆಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಲಾಗ್ ಔಟ್ ಆಗದೆ ಹೊರ ಬಿದ್ದಿದ್ದೆ . ಇದನ್ನೇ ದುರುಪಯೋಗಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ಕೆಲ ಕಿಡಿಗೇಡಿಗಳು ನಳಿನಿಯ ಮೆಸೇಜ್ ಬಾಕ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ತುಂಬ ಅಶ್ಲೀಲವಾದ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಮೆಸೇಜ್ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು ... ಛೆ !! ಈಗಲೂ ನೆನೆದರೆ ತುಂಬ ಬೇಜಾರ್ ಆಗುತ್ತೆ .. ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನ ಬೀಜವಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ಆಗಿದ್ದು ... ತಕ್ಷಣ ನಳಿನಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದಾಗ , ಯಾಕೋ ಉತ್ತರ ಬರ್ಲಿಲ್ಲ , ಮನಸ್ಸು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಚದಪಡಿಸೋಕೆ ಶುರುವಾಯಿತು . ಇಲ್ಲ ಇನ್ನು ತಡಿಯೋದಿಕ್ಕೆ ಆಗೋಲ್ಲ ಗಾಡಿ ತಗೊಂಡು ನಳಿನಿ ಮನೆ ಹತ್ತಿರ ಹೊರಡಲು ಸಿದ್ಧನಾದೆ . ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನಳಿನಿಯ ಕರೆ ಬಂದು .. ನನಗೆ ಮಾತೆ ಹೊರಡಲಿಲ್ಲ , ಕೊನೆಗ ಗದ್ಗರಿಸಿ " ನಳಿನಿ .. ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಕಣಮ್ಮ ಹೇಗ್ ಆಯಿತು ಅಂತ ".., ಸ್ನೇಹಿತೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಒಂದೇ ಮಾತು " ನಂಗ್ ಗೊತ್ತು ಕಣೋ ..... ಇದು ಯಾರದೋ ಬೇರೆಯವರ ಕೆಲಸ ಅಂತ , ನೀನ್ ಯಾಕೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಬೇಜಾರ್ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ತಿಯ" ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ತೆಗೆದಾಗ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ ಕಣ್ಣೀರು ಕೆನ್ನೆಗೆ ಇಳಿದಿತ್ತು .


ಇಂದು ನಳಿನಿ ಬದುಕಿಲ್ಲ .. ಯಾವೊದೋ ಒಂದು ದುರ್ಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹಿತೆಯ ಇರುವು ಮರೆಯಾಗಿ ಒಂದು ವರ್ಷಗಳೇ ಕಳೆದು ಹೋಗಿದೆ . ನಾನು ನಳಿನಿ ಬಾಲ್ಯ ಸ್ನೇಹಿತರು , ಒಂದೇ ಕಡೆ ಓದಿದವರು .. ನಳಿನಿಗೆ ನಾರನಳ್ಳಿ ಅಂತ ಅಡ್ಡ ಹೆಸರು ನಾಮಕರಣ ಮಾಡಿದ್ದು ನಾನೇ .. ಸ್ಕೂಲ್ನಲ್ಲಿ ನಾರನಳ್ಳಿ ಹೆಸರು ಸಕತ್ ಹೆಸರು ಮಾಡಿತ್ತು. ಇನ್ನು ಅವಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲು ಬೇರೆಯೇ ಒಂದು ಲೇಖನ ಬರೀಬೇಕು . ಕೊನೆಗೂ ಗೆಳತಿ ನನಗೆ ಗೆಳೆತನದ ಅರ್ಥ ತಿಳಿಸಿ ಹೋಗಿದ್ದಳು . ನೆನದಾಗ ತುಂಬ ಭಾವುಕನಾಗ್ತಿನಿ ...

ಕೊನೆಗೆ ಆ ನನ್ನ ಆರ್ಕುಟ್ ಪ್ರೊಫೈಲ್ ಅನ್ನು ಡಿಲೀಟ್ ಮಾಡಿ ಹೊಸತೊಂದು ಮಾಡಿದಾಯಿತು . ಇಂದು ಈ social community ಬ್ಲಾಗ್ ಗಳು ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಮಕ್ಕಳು ಆಡುವ ಆಟದ ವಸ್ತುಗಳ ತರ ಕಾಣಿಸುತ್ತೆ . ಆಟಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಆಟ ಆಡುವ ಮನಸ್ಸು ಈಗ ನನ್ನಲಿಲ್ಲ .. ಅದಕ್ಕೆ ಈಗ ಈ ಬ್ಲಾಗ್ ಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ .

ಮನಸಿಗಿಟ್ಟ ದೃಷ್ಟಿ ಬೊಟ್ಟು !

sorry ಕಣೋ , I am really sorry .. ಕೊನೆಗೂ ನೂರಾರು sorry ಗಳೊಂದಿಗೆ ಹುಡುಗ ನಕ್ಕಿ ಮೌನ ಮುರಿದದ್ದಾಯಿತು. ಬದುಕಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತಪ್ಪುಗಳಿಗೆ ಇಂತ "sorry" ಗಳು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಒಳ್ಳೆ Medicine ಆಗುತ್ತೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ... . "ನೀನ್ ನನ್ನ ನಿಜ್ಜ ಪ್ರಿತಿಸ್ತಿಯ" ಅನ್ನೋ Unmatured ಮಾತು, , ಬೆಂಗಳೂರಿನ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಮಾಲ್ ಗಳಲ್ಲಿ , ರೆಸ್ಟೋರೆಂಟ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಹೋದೊವ್ರು , I miss you lot darling ಅನ್ನೋ SMS ಗಳು, you are my sweet heart ಅನ್ನೋ ಗಂಟೆ ಗಟ್ಟಲೆ ಮಾತುಗಳು ಬರಿ ಒಂದು ತರಹ ಚಡಪಡಿಕೆ ಅನ್ನೋದು ತಿಳಿಯಿವಷ್ಟರಲ್ಲಿ - "ಆಗಿದ್ದು ಅಗೋಯಿತು ಬಿಟ್ಟಾಕು" so let the past be past, again sorry for everything. ಇಂಥ sorryಗಳು ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಒಂದ್ ತರ ಡೀಫಾಲ್ಟ್.
ಎಲ್ಲವು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಟ್ಟ ಒಂದು permanent ದೃಷ್ಟಿ ಬೊಟ್ಟು !!
just damn it man !

ಕೊನೆಗೆ ಹುಡುಗ ಹೇಳಿದ್ದು ...ನೀನ್ ಮಾತ್ರ ನನಗೆ ತುಂಬ ಸ್ಪೆಷಲ್ ಕಣೇ , ನಾನ್ ನಿನ್ನ ಹೇಗೆ ಮಿಸ್ ಮಾಡ್ಕೊತೀನಿ ಅಂದ್ರೆ "ಹುಟ್ಟಿದಾಗಿನಿಂದ ಮೈಗೆ ಅಂಟಿ ಬಂದ ಮಚ್ಚೆ ದಿಢೀರ್ ಅಂತ ಮಾಯವಾದ ಹಾಗೆ" ಮತ್ತೆ ಅದೇ ರೊಟೀನ್ , ಅದೇ I miss you darling SMS. ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಅಂದ್ರೆ ಕೊನೆಗೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಟ್ಟ ದೃಷ್ಟಿ ಬೊಟ್ಟು ಮಾಯವಾಗಿ ಮನಸ್ಸೇ ಒಂದ್ ದೃಷ್ಟಿ ಬೋಟ್ಟಾಗಿ sorry, sorry ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾ ಇರುತ್ತೆ . ಎಲ್ಲವೂ ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ mature ಆಗುತ್ತೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ...

ಕೆಲವೊಂದು ಸಂಭಂದಗಳೇ ಹಾಗೆ ಕಂಡ್ರಿ ... ಸೆಲ್ ಫೋನ್ ಕರೆನ್ಸಿ ತರ.. ಅವಾಗವಾಗ re-charge ಮಾಡಬೇಕು .. ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಬಡ್ಡಿಮಗಂದು deactive ಆಗ್ ಹೋಗ್ತವೆ ..


ಆದರೂ ಕೂಡ Albert Einstein ಹೇಳಿದ ಮಾತು ನೆನಪಿಗೆ ಬಂತು "If people are good only because they fear punishment, and hope for reward, then we are a sorry lot indeed”

ಕೊನೆಗೆ ಆಗಿದ್ದು ಅಗೋಯಿತು ಬಿಟ್ಟಾಕ್ .
so let the past be past
lets just live everything again.


ಮತ್ತೆ .. ನನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ನಾನು .. ಅದೇ ಮೌನ, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಊರುಗಳಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣ, ಹೊಸ ಜನ, ಹೊಸ ವಾತಾವರಣ, ಹಳೇ mail box ನಲ್ಲಿ ಅದೇ forwaded mail, ಎಲ್ಲವೂ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಗಮ್ ಹಾಕಿದ ಹಾಗೆ.ಮತ್ತೆ ನೋಡಿದಾಗ ಮೊಬೈಲ್ ನಲ್ಲಿ 22 miss calls ... We are not responsible for someone else's paranoia ಅನ್ನೋ hi funda words ತುಂಬಿರೋ ನನ್ ಕಸ್ಟಮರ್ sms ಗಳು ಎಲ್ಲವನ್ನು ಮತ್ತೆ re-charge ಮಾಡಬೇಕು ....
ತತ್ತೆರಿಕೆ ಮತ್ತದೇ ರಗಳೆ ...

ಯಾವೂದೂ ಕಿತ್ತೊಗಿರೂ TV Channel ನಲ್ಲಿ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯನೊಬ್ಬ ... ಖಂಡಿತ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ನಿಮಗೆ ಮಕ್ಕಳ ಭಾಗ್ಯ ಇದೆ ಅನ್ನೋ strong comment ಕೇಳಿ ... ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ನಕ್ಕೊಂಡು office ಕಡೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದ್ದಾಯಿತು...

ನನಗೂ ಒಂದು Destiny Prediction ಬೇಕಾಗಿದೆ .. ಹಳೆ SMSಗಳ ನೆನಪು ಸಕತ್ ಕಾಟ ಕೊಡ್ತಾ ಇವೆ ...

ನಮ್ ಮನೆ

ಮೈಸೂರಿಂದ ಸುಮಾರು ೫೫ ಕಿ. ಮೀ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಚಾಮರಾಜನಗರದಲ್ಲಿ (ಈಗ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಜಿಲ್ಲೆ) ನಮ್ ಮನೆ ಇದೆ , ನೀವು ಅಂದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಅದೇನು ದೊಡ್ಡ ವಿಷಯ ಅಂತ, ಎಲ್ಲಾರ್ ಮನೇನು ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಊರಲ್ಲಿ ಇದ್ದೆ ಇರುತ್ತೆ. ಆದ್ರೆ ನಮ್ ಮನೆ ಈ ಭೂಮಿ ಮೇಲಿರೋ ಎಲ್ಲಾ ಮನೆಗಳಿಗಿಂತ ತುಂಬ ಸ್ಪೆಷಲ್. ಅಲ್ಲಿ ನನ್ ಅಣ್ಣ ಜಯದೇವ್ ಇದ್ದಾರೆ , ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಿರ್ಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ಅವ್ರು ರಾಷ್ಟ್ರ ಕವಿ ಜಿ . ಎಸ್ . ಶಿವರುದ್ರಪ್ಪ ಅವರ ಮಗ . ಅಂದ ಹಾಗೆ ನಮ್ ಮನೆ ಹೆಸರು "ದೀನಬಂಧು" ಮೊದಲು ನಮ್ ಅಣ್ಣ ನಾವು ನಾಲ್ಕು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅಣ್ಣ ಆಗಿದ್ರು ಈಗ ಐವತ್ತು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಣ್ಣ ... ದೀನಬಂಧು ಒಂದು ಮಕ್ಕಳ ಮನೆ , ನಾನು ಬೆಳದ ಮನೆ ಅನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಬದುಕಲು ಕಲಿಸಿದ ಮನೆ ಅನ್ನಬಹುದು.

ಅಣ್ಣನ ಎದೆ ಮೇಲೆ ತಲೆಯೊಡ್ಡಿ ಚಂದಮಾಮನ ಕಥೆ ಕೇಳಿದ್ದು , ಅದೇ ಅಣ್ಣನ ಜೇಬಿನಿಂದ ಹಣ ಕದ್ದು ಬಾಸುಂಡೆ ಏಟು ತಿಂದು ಊಟ ಮಾಡದೆ ಮಲಗಿದಾಗ , ಅಣ್ಣ ಮತ್ತೆ ಎಬ್ಬಿಸಿ ಮುದ್ದು ಮಾಡಿ ಊಟ ಮಾಡಿಸಿದ್ದು ನೆನಪಾದಗೆಲ್ಲ ಬಾಯಲ್ಲಿನ ಎಂಜಲು ಗಂಟಲೊಳಗೆ ಇಳಿಯಲು ತಿನುಕ್ಕಾಡುತ್ತದೆ. ನೆನಪುಗಳೇ ಹಾಗೆ "ಈಗ ತಾನೆ ಯಾರೂ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕೂತು ಎದ್ದು ಹೋದ ಹಾಗೆ"

ರೇಡಿಯೋದಲ್ಲಿ "ಜ್ಯೋತಿ ಕಲಶ ವಿಠ್ಠಲ" ಹಾಡು ಬರುತ್ತಿದೆ ...ಅಣ್ಣ ತುಂಬ ಇಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಕೊಳಲಿನಲ್ಲಿ ನುಡಿಸುತಿದ್ದ ಹಾಡು ಅದು (ಯಾವ ರಾಗ ಅಂತ ಸರಿಯಾಗಿ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ), homesick ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಕಾಡ್ತಾ ಇದೆ ಕಂಡ್ರಿ .. ಒಂದ್ ವಾರ ಆಫೀಸಿಗೆ ರಜೆ ಹಾಕಿ ಮನೆಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದೀನಿ .. ಹಳೆ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಕೆದಕಲು .. ನಮ್ ಮನೆ , ನಮ್ ಅಣ್ಣನ ನೋಡೋ ಆಸೆ ಇದ್ರೆ ಖಂಡಿತ ನನ್ ಜೊತೆ ಬನ್ನಿ .....

ನೆನಪಿನ ಕಂತೆಯಲ್ಲೊಂದು

ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಗೆಳೆಯರು ಸಿನಿಮಾಕ್ಕೆ ಕರೆದಾಗ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣವೊಡ್ಡಿ ತಪ್ಪಿಸಿದ್ದೆ , ಎಷ್ಟೋ ಮದ್ಯಾನದ ಊಟದ ಬದಲು ಬನ್ನು, ಟೀ repace ಮಾಡಿದ್ದಿವೆ , ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಂಡು ತಂದ ಒಂದು lifebuoy ಸೋಪನ್ನು ತುಂಡು ತುಂಡು ಮಾಡಿ ಮೂರೂವರೆ ತಿಂಗಳು ಬಳಸಿದ್ದಿದೆ .. ಈಗಲೂ ನೆನೆಪಿದೆ , ನನ್ನಲಿದ್ದದ್ದು ನಾಲ್ಕು ಪ್ಯಾಂಟು ಮತ್ತು ಮೂರೂ ಶರ್ಟು , ಎರಡು ಪ್ಯಾಂಟಿಗೆ ಜಿಪ್ ಸರಿ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ ..

ಇನ್ನು ಪ್ರತಿ ಶನಿವಾರ ಮತ್ತು ಭಾನುವಾರ ಯಾದವಗಿರಿ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹಾಜರ್ ಖಂಡಿತ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡ್ಲಿಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ತಾ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ , ಭಾನುವಾರ ರುಚಿಯಾದ ಅಡುಗೆ ಮಾಡ್ತಿದ್ರು with fruit salad . ಅಲ್ಲೊಬ್ಬರು ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಜೊತೆ ದೇವ್ರು ಇಲ್ಲ ಅಂತ ವಾದ ಮಾಡಿ ದೊಡ್ಡ್ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಹತ್ರ ಬೈಸಿಕೊಂಡದ್ದು ಮರಿಯೋಕೆ ಸಾದ್ಯ ಇಲ್ಲ , ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿದ್ದ ಸೈಕಲ್ ನಂದೇ ಆಗಿತ್ತು ....ಯಾವ ಕಂಪನಿ ಸೈಕಲ್ ಅಂತ ಕೇಳ್ ಬೇಡಿ ... ಹ್ಯಾಂಡ್ ಲ್ಲು , ಪೆಡಲ್ ಎಲ್ಲಾ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕಂಪನಿದು ... ಒಂದ್ ತರ crossbreed .. ನಾನ್ ಅದಕ್ಕೆ ಕರಿ ಪೇಯಿಂಟ್ ಹೊಡ್ತು ಕರಿಯ ಅಂತ ಹೆಸರು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆ ... ದಾರಿನಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕಾದರಂತು ವಿಚಿತ್ರ ಸೌಂಡು ..ಥೇಟ್ ಅಲ್ಲೊಬ್ರು ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಗೊರಕೆ ಸೌಂಡ್ ತರ . ಎಷ್ಟೋ ಸಲ Mysore to Nanjangud ಅದೇ ಸೈಕಲ್ ನಲ್ಲಿ ಹೋಗಿದೀನಿ ... ಹುಚ್ಹಂತರ ಆ ಸೈಕಲ್ ಜೊತೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದದ್ದು ಮಾತಾಡಿದ್ದೀನಿ .

ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದು ನನ್ನ ತಾಳ್ಮೆಯ ದಿನಗಳು , ಜೇಬಿನಲ್ಲಿ ಐದು ರುಪಾಯೀ ಇದ್ರೆ ಕೊನೆ ಪಕ್ಷ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಇಟ್ಟಿ ಕೊಳ್ತಾ ಇದ್ದೆ .. ಆದ್ರೆ ಇವತ್ತು ಒಂದ್ ಮೊಬೈಲು ಸಾಕಾಗಲ್ಲ ಅಂತ ಇನೊಂದು , ಅಂಗಡಿ ಮುಂದೆ ಕಾಣುವ ಕಂಡ ಕಂಡ ಶರ್ಟು ಪ್ಯಾಂಟು ತಗೊಂಡು ಬೀರುನಲ್ಲಿ stock ಆಗಿ ಒಗಿಯೋಕೆ ಆಗದೇನೆ ತುಂಬಿ ಹೋಗಿದೆ , ನಿಜಕ್ಕೂ ಮತ್ತೆ ಆ ತಾಳ್ಮೆಯ ದಿನಗಳಿಗೆ ಮರಳ ಬೇಕು ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ ..!!!

ಗಾಂಧಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಸತ್ಯ " ಅಗತ್ಯಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದು ಒಂದು ತರಹದ ಕಳ್ಳತನ" ....ಪ್ರಯತ್ನವೊಂತು ನಡೀತಿದೆ ......

ನನ್ನ ನೋಟ್ ಬುಕ್ ನ ಕೊನೆಯ ಹಾಳೆಗಲ್ಲಿ ...

ಮಾಸ್ಟರ್ ಪಾಠ ಬೇಜಾರು ಅನ್ನಿಸಿದಾಗ , ಗೆಳೆಯನೊಡನೆ ಸೇರಿ ಚುಕ್ಕಿ ಆಟ ಆಡಿದ್ದು ಆ ನನ್ನ ನೋಟ್ ಬುಕ್ಕಿನ ಕೊನೆ ಹಾಳೆಯಲ್ಲಿ , ನನ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಪುಟ್ಟ ಕವಿ , ಚಿತ್ರಕಾರ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಅದೇ ಕೊನೆಯ ಪುಟದಲ್ಲಿ , ಕಂಡು ಕಾಣದಂತೆ ಅವಳ ಹೆಸರು ಬರೆದದ್ದು ಅದೇ ಕೊನೆಯ ಹಾಳೆಯಲ್ಲಿ , ಯಾರಲ್ಲೂ ಹೇಳಲಾಗದ ಗುಟ್ಟನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದು ಆ ಕೊನೆಯ ಪುಟಕ್ಕೆ. ಶಾಲಾ ದಿನಗಳು ಮುಗಿದು ಗೆಳೆಯ ಗೆಳತಿಯರ ಫೋನ್ ನಂಬರ್ , ಅಡ್ರೆಸ್ ಬರೆದಿಟ್ಟುಕೊಂಡದ್ದು ಆ ಕೊನೆಯ ಹಾಳೆಯಲ್ಲಿ .

ಕೊನೆಗೊಂದು ದಿನ ಚುಕ್ಕಿ ಆಟ ಆಡಿದ ಗೆಳೆಯ , ಅವಳ ಹೆಸರು ಬರೆದ್ದಿದ್ದ ಅವಳು , ಕವಿತೆ , ಚಿತ್ರ , ಫೋನ್ ನಂಬರ್ , ಅಡ್ರೆಸ್ ಎಲ್ಲವೂ ಮಾಯವಾಗಿದ್ದವು .. ಆ ಪುಸ್ತಕ ನೆನಪಾದಗೆಲ್ಲ ಏನೋ ಒಂದು ತರ ಬೇಜಾರು .. ಇಂದಿಗೂ ಆ ಕೊನೆ ಹಾಳೆಗಳು ಮನಸ್ಸಿನ ಮತ್ತು ಹೃದಯದ ಮೊದಲ ಹಾಳೆಯಲ್ಲಿ ಅಳಿಸಲಾಗದಂತೆ ಅಚ್ಹೊತ್ತಿವೆ ... ಆ ನನ್ನ ಪುಸ್ತಕದ ಕೊನೆಯ ಪುಟಕ್ಕಿದ್ದ ಜೀವ ಈ HP Keyboard ಗೆ ,acer TFT Monitor ಗೆ , logitech mouse ಗೆ ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲ........

ಇಂತಿ
ಕಳೆದು ಹೋದ ಆ ನೋಟ್ ಬುಕ್ಕಿನ ನೆನಪಿನೊಂದಿಗೆ
ಸಂತೋಷ್