ನಮ್ ಮನೆ

ಮೈಸೂರಿಂದ ಸುಮಾರು ೫೫ ಕಿ. ಮೀ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಚಾಮರಾಜನಗರದಲ್ಲಿ (ಈಗ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಜಿಲ್ಲೆ) ನಮ್ ಮನೆ ಇದೆ , ನೀವು ಅಂದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಅದೇನು ದೊಡ್ಡ ವಿಷಯ ಅಂತ, ಎಲ್ಲಾರ್ ಮನೇನು ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಊರಲ್ಲಿ ಇದ್ದೆ ಇರುತ್ತೆ. ಆದ್ರೆ ನಮ್ ಮನೆ ಈ ಭೂಮಿ ಮೇಲಿರೋ ಎಲ್ಲಾ ಮನೆಗಳಿಗಿಂತ ತುಂಬ ಸ್ಪೆಷಲ್. ಅಲ್ಲಿ ನನ್ ಅಣ್ಣ ಜಯದೇವ್ ಇದ್ದಾರೆ , ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಿರ್ಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ಅವ್ರು ರಾಷ್ಟ್ರ ಕವಿ ಜಿ . ಎಸ್ . ಶಿವರುದ್ರಪ್ಪ ಅವರ ಮಗ . ಅಂದ ಹಾಗೆ ನಮ್ ಮನೆ ಹೆಸರು "ದೀನಬಂಧು" ಮೊದಲು ನಮ್ ಅಣ್ಣ ನಾವು ನಾಲ್ಕು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅಣ್ಣ ಆಗಿದ್ರು ಈಗ ಐವತ್ತು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಣ್ಣ ... ದೀನಬಂಧು ಒಂದು ಮಕ್ಕಳ ಮನೆ , ನಾನು ಬೆಳದ ಮನೆ ಅನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಬದುಕಲು ಕಲಿಸಿದ ಮನೆ ಅನ್ನಬಹುದು.

ಅಣ್ಣನ ಎದೆ ಮೇಲೆ ತಲೆಯೊಡ್ಡಿ ಚಂದಮಾಮನ ಕಥೆ ಕೇಳಿದ್ದು , ಅದೇ ಅಣ್ಣನ ಜೇಬಿನಿಂದ ಹಣ ಕದ್ದು ಬಾಸುಂಡೆ ಏಟು ತಿಂದು ಊಟ ಮಾಡದೆ ಮಲಗಿದಾಗ , ಅಣ್ಣ ಮತ್ತೆ ಎಬ್ಬಿಸಿ ಮುದ್ದು ಮಾಡಿ ಊಟ ಮಾಡಿಸಿದ್ದು ನೆನಪಾದಗೆಲ್ಲ ಬಾಯಲ್ಲಿನ ಎಂಜಲು ಗಂಟಲೊಳಗೆ ಇಳಿಯಲು ತಿನುಕ್ಕಾಡುತ್ತದೆ. ನೆನಪುಗಳೇ ಹಾಗೆ "ಈಗ ತಾನೆ ಯಾರೂ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕೂತು ಎದ್ದು ಹೋದ ಹಾಗೆ"

ರೇಡಿಯೋದಲ್ಲಿ "ಜ್ಯೋತಿ ಕಲಶ ವಿಠ್ಠಲ" ಹಾಡು ಬರುತ್ತಿದೆ ...ಅಣ್ಣ ತುಂಬ ಇಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಕೊಳಲಿನಲ್ಲಿ ನುಡಿಸುತಿದ್ದ ಹಾಡು ಅದು (ಯಾವ ರಾಗ ಅಂತ ಸರಿಯಾಗಿ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ), homesick ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಕಾಡ್ತಾ ಇದೆ ಕಂಡ್ರಿ .. ಒಂದ್ ವಾರ ಆಫೀಸಿಗೆ ರಜೆ ಹಾಕಿ ಮನೆಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದೀನಿ .. ಹಳೆ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಕೆದಕಲು .. ನಮ್ ಮನೆ , ನಮ್ ಅಣ್ಣನ ನೋಡೋ ಆಸೆ ಇದ್ರೆ ಖಂಡಿತ ನನ್ ಜೊತೆ ಬನ್ನಿ .....

ನೆನಪಿನ ಕಂತೆಯಲ್ಲೊಂದು

ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಗೆಳೆಯರು ಸಿನಿಮಾಕ್ಕೆ ಕರೆದಾಗ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣವೊಡ್ಡಿ ತಪ್ಪಿಸಿದ್ದೆ , ಎಷ್ಟೋ ಮದ್ಯಾನದ ಊಟದ ಬದಲು ಬನ್ನು, ಟೀ repace ಮಾಡಿದ್ದಿವೆ , ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಂಡು ತಂದ ಒಂದು lifebuoy ಸೋಪನ್ನು ತುಂಡು ತುಂಡು ಮಾಡಿ ಮೂರೂವರೆ ತಿಂಗಳು ಬಳಸಿದ್ದಿದೆ .. ಈಗಲೂ ನೆನೆಪಿದೆ , ನನ್ನಲಿದ್ದದ್ದು ನಾಲ್ಕು ಪ್ಯಾಂಟು ಮತ್ತು ಮೂರೂ ಶರ್ಟು , ಎರಡು ಪ್ಯಾಂಟಿಗೆ ಜಿಪ್ ಸರಿ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ ..

ಇನ್ನು ಪ್ರತಿ ಶನಿವಾರ ಮತ್ತು ಭಾನುವಾರ ಯಾದವಗಿರಿ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹಾಜರ್ ಖಂಡಿತ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡ್ಲಿಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ತಾ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ , ಭಾನುವಾರ ರುಚಿಯಾದ ಅಡುಗೆ ಮಾಡ್ತಿದ್ರು with fruit salad . ಅಲ್ಲೊಬ್ಬರು ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಜೊತೆ ದೇವ್ರು ಇಲ್ಲ ಅಂತ ವಾದ ಮಾಡಿ ದೊಡ್ಡ್ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಹತ್ರ ಬೈಸಿಕೊಂಡದ್ದು ಮರಿಯೋಕೆ ಸಾದ್ಯ ಇಲ್ಲ , ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿದ್ದ ಸೈಕಲ್ ನಂದೇ ಆಗಿತ್ತು ....ಯಾವ ಕಂಪನಿ ಸೈಕಲ್ ಅಂತ ಕೇಳ್ ಬೇಡಿ ... ಹ್ಯಾಂಡ್ ಲ್ಲು , ಪೆಡಲ್ ಎಲ್ಲಾ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕಂಪನಿದು ... ಒಂದ್ ತರ crossbreed .. ನಾನ್ ಅದಕ್ಕೆ ಕರಿ ಪೇಯಿಂಟ್ ಹೊಡ್ತು ಕರಿಯ ಅಂತ ಹೆಸರು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆ ... ದಾರಿನಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕಾದರಂತು ವಿಚಿತ್ರ ಸೌಂಡು ..ಥೇಟ್ ಅಲ್ಲೊಬ್ರು ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಗೊರಕೆ ಸೌಂಡ್ ತರ . ಎಷ್ಟೋ ಸಲ Mysore to Nanjangud ಅದೇ ಸೈಕಲ್ ನಲ್ಲಿ ಹೋಗಿದೀನಿ ... ಹುಚ್ಹಂತರ ಆ ಸೈಕಲ್ ಜೊತೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದದ್ದು ಮಾತಾಡಿದ್ದೀನಿ .

ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದು ನನ್ನ ತಾಳ್ಮೆಯ ದಿನಗಳು , ಜೇಬಿನಲ್ಲಿ ಐದು ರುಪಾಯೀ ಇದ್ರೆ ಕೊನೆ ಪಕ್ಷ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಇಟ್ಟಿ ಕೊಳ್ತಾ ಇದ್ದೆ .. ಆದ್ರೆ ಇವತ್ತು ಒಂದ್ ಮೊಬೈಲು ಸಾಕಾಗಲ್ಲ ಅಂತ ಇನೊಂದು , ಅಂಗಡಿ ಮುಂದೆ ಕಾಣುವ ಕಂಡ ಕಂಡ ಶರ್ಟು ಪ್ಯಾಂಟು ತಗೊಂಡು ಬೀರುನಲ್ಲಿ stock ಆಗಿ ಒಗಿಯೋಕೆ ಆಗದೇನೆ ತುಂಬಿ ಹೋಗಿದೆ , ನಿಜಕ್ಕೂ ಮತ್ತೆ ಆ ತಾಳ್ಮೆಯ ದಿನಗಳಿಗೆ ಮರಳ ಬೇಕು ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ ..!!!

ಗಾಂಧಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಸತ್ಯ " ಅಗತ್ಯಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದು ಒಂದು ತರಹದ ಕಳ್ಳತನ" ....ಪ್ರಯತ್ನವೊಂತು ನಡೀತಿದೆ ......

Quality ಬದುಕು ಅದಕ್ಕೊಂದು Acknowledgement

ಎಷ್ಟೂ ಜನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಆನಂದವನ್ನು ಮರೆತಿರುತ್ತಾರೆ , ಸುಮಾರು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಮಳೆ ಬಂದಾಗ ಗಮ್ಮ್ ಎನ್ನುವ ಮಣ್ಣಿನ ಸುವಾಸನೆ ಸವಿಯಲು ಮರೆತಿರುತ್ತಾರೆ , ಸಣ್ಣ ಮಗುವೊಂದು ನಮ್ಮನು ನೋಡಿ ನಿಷ್ಕಲ್ಮಶ ನಗೆ ಬೀರಿದಾಗ ಮನ್ನಸ್ಸು ಅರಳದೆ ಆಕಾಶ ತಲೆ ಮೇಲೆ ಬಿಟ್ಟವರ ಹಾಗೆ ಯೋಚನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಹೊರಟಿರುತ್ತಾರೆ , ಕೊನೆಗೆ ಅವರಿಗೆ ಒಂದೊಳ್ಳೆ ಪುಸ್ತಕ , ಹಾಡು, ಸಂಗೀತ ಯಾವುದು ರುಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ . ಅಂತವರು ಬಾಯಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ..."ಬಿಡು ಗುರೂ ಕೊನೆವರಗೂ ಗೂಟ ಹೊಡ್ಕೊಂಡ್ ಇರ್ತಿವ ", "ಓದಿ ಯಾರ್ ಉದ್ದಾರ ಆಗಿದ್ದರೆ ಬಿಡು ಗುರು" ಇರೋವರ್ಗೂ life enjoy ಮಾಡಬೇಕು ....

ನಿಜ life enjoy ಮಾಡಬೇಕು .. ರಾತ್ರಿ ಆಯಿತು ಅಂದ್ರೆ ಕಂಠ ಪೂರ್ತಿ ಕುಡ್ತು, ದಾರೀಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಮಾಂಸ ತಿಂದು ಯಾವುದೋ ಹೆಣ್ಣಿನ ಹಿಂದೆ ಹೋಗುವ ತಲೆ ಮಾಸಿದವನು ಅವನದೇ ಆದ ಶೈಲಿನಲ್ಲಿ life enjoy ಮಾಡ್ತಾ ಇರ್ತಾನೆ , ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮುಂಚೆ ಮನೆ ಸೇರಿ ಒಂದಷ್ಟೊತ್ತು TV ನೋಡಿ , ಪುಸ್ತಕ ಓದಿ , ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಚಂದ ಮಾಮ ನ ಕಥೆ ಹೇಳ್ತಾ ಊಟ ಮಾಡೋವ್ನು ಅವನದೇ ಶೈಲಿನಲ್ಲಿ life enjoy ಮಾಡ್ತಾ ಇರ್ತಾನೆ , ಇವನಿಗೆ ಲೈಫ್ ನಲ್ಲಿ ಸಿಗೋ Acknowledgement ಅಂದ್ರೆ ಬದುಕುವ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು ..ಅದೇ ಆ ತಲೆ ಮಾಸಿದವನಿಗೆ ಸಿಗೋದು ..30 ವರ್ಷಕ್ಕೆನೆ ಗೂಟ ಕಿತ್ಕೊಂಡು ಹೋಗೋದು , ಬದುಕು ಇದಲ್ಲ ..ಒಳ್ಳೆಯ quality ಬದುಕು ಬಾಳಬೇಕು ..ನಿಜ ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಇಡೀ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾದ್ಯ ಇಲ್ಲ ... ಪ್ರತಿ ದಿನದ resolution ಗಳು , ಹೊಸ ನಿರ್ಧಾರಗಳು ನೂತನ ಬದಲಾವಣೆಯತ್ತ ಕೊಂಡೊಯ್ಯ ಬೇಕು ...ಪ್ರತಿ ದಿನದ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಹೊಸತಗಿರಬೇಕು .. ಬದಲಾಗಬೇಕು , ನಮಗೋಸ್ಕರ ಬದಲಾಗಬೇಕು ...

ಹೀಗೊಂದು ಕಳಕಳಿ

"ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಐದು ಡಾಲರ್ ಗಿಂತ ಸ್ವಂತವಾಗಿ ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಒಂದು ಡಾಲರ್ ಬೆಲೆ ಜಾಸ್ತಿ ಎಂದು ಕಲಿಸಿರಿ , ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ನಪಾಸಗುವುದು ಮೋಸ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಗೌರವವಾದದ್ದು ಎಂದು ಭೋದಿಸಿ , ಎಲ್ಲರೂ ಅವನ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು , ಕಲ್ಪನೆಗಳು ತಪ್ಪೆಂದು ಹೇಳಿದರೂ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ನಂಬಿಕೆ ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತಿಳಿಸಿ "

ಈ ಮಾತನ್ನು ಅಬ್ರಹಾಂ ಲಿಂಕನ್ ತನ್ನ ಮಗನ ಶಿಕ್ಷಕನಿಗೆ ಬರೆದ ಪತ್ರವೊಂದರ ಸಾಲು , ಈಗಿನ ಮಕ್ಕಳ ಮನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಿದೆಯಂದರೆ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಫೇಲ್ ಆದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಶರಣಾಗುತ್ತಾರೆ , ಬರೀ ಫೇಲಾದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ವಿದ್ಯರ್ಥಿಯೂಬ್ಬ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಎಂಬ ಮಾತು ಒಪ್ಪುವಂತದ್ದಲ್ಲ , ಅವನ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಹಿಂದೆ ಅವನ ಪೋಷಕರು ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ರೀತಿ ಕಾರಣರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಆತನಲ್ಲಿ ಆತ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ತುಂಬುವಲ್ಲಿ ವಿಫಲರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ .

ಕೆಲವು ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಫೇಲ್ ಎಂಬ ಪದ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿಲ್ಲ ಬದಲಾಗಿ ಅದನ್ನು deffered success ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ ಅಂದರೆ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಮುಂದೂಡಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅರ್ಥ . ಎಷ್ಟೋ ಪೋಷಕರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಅನುಕೂಲ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ .Comuter, ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಕೊಠಡಿ , ಬೈಕು , ಮೊಬೈಲು , ಜೀಬು ತುಂಬುವಷ್ಟು ಹಣ . ಹೇಗೆಂದರೆ ಒಂದು ಸುಂದರ ಹೂ ತೋಟ ಮಾಡಿ ಅದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಕಾವಲು ಕಾಯದೆ ಬ್ಯುಸಿ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿರ್ತಾರೆ. ಉಸಿರು ಕಟ್ಟಿಸುವ ಸ್ಪರ್ದೆಯ ನಡುವೆ ನಗು , ಕಣ್ಣೀರು , ನೀಲಾಕಾಶ, ಬೆಟ್ಟ ಗುಡ್ಡ , ಬಳ್ಳಿ , ಹೂಗಳು ಎಲ್ಲವನ್ನು ಆ ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗ ಮರೆತು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬೇಡವಾದ ಹಾಗು ಬಿಡಿಸಲಾಗದ ಒಂದು ತರಹನಾದ ವಿಕೃತ ಏಕಾಂತಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕು ಗಾವುದ ಗಾವುದ ದೂರ ಕಳೆದು ಹೋಗಿರುತ್ತಾನೆ .

ಇಲ್ಲಿ ತಂದೆ ತಾಯಂದಿರು ಕೊಂಚ ಎಚ್ಚರವಹಸಿ ಮಕ್ಕಳೊಡನೆ time spend ಮಾಡಿದ್ದೆ ಆದರೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಂಥಾ ಕಷ್ಟ ಬಂದರೂ ಅದನ್ನು ಎದಿರಿಸುವ ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಆತ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸ ಬಂದಿರುತ್ತದೆ . ಅವನು ಎಂದಿಗೂ ಉತ್ತಮ ಮತ್ತು ಆದರ್ಶ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ . ಲಿಂಕನ್ನ ಮೇಲಿನ ಮಾತು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪೋಷಕನಿಗೆ ಪಾಠವಾಗಬೇಕು .

(೨೦೦೬ - ಸುಧಾ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಲೇಖನ )

ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ್ದು .. ನೋಡಿದ್ದು !!

ಕಣ್ಣು ಹೊಡೆದು propose ಮಾಡಿ ಅವಳು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಮದುವೆ ಆದ್ರೆ ನಮ್ಮ LIC Bond ಗೋ ಅಥವ Bank A/C ಗೋ Nominee ಆಗ್ತಾಳೆ, ನಾಕ್ ಮಕ್ಳಿಗೆ ತಾಯಿನು ಆಗ್ತಾಳೆ by chance ನಸೀಬು ಮಕಾಡೆ ಮಲಿಕಂಡ್ರೆ ನಮ್ಮ E mail id ಗೆ Password ಆಗ್ತಾಳೆ ಅಥವ ಕೈ ಮೇಲೋ ಎದೆ ಮೇಲೋ ಹಚ್ಚೆ ಆಗಿ ಜೀವನ ಪೂರ್ತಿ ಕಾಡ್ತಾ ಇರ್ತಾಳೆ.....

ಎಂದೋ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಸಕತ್ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡ್ತಾ ಇರಬೇಕಾದ್ರೆ ಎದೆನಲ್ಲಿ ಜಲ್ ಅಂತ ಒಂದು alaram ಕೊಟ್ಟು ಎಬ್ಬಿಸ್ತಾಳೆ !! ಎಂದೋ ಮಾಡಿದ ಆಣೆ, ಕೊನೆವರಗೂ ನಿನ್ ಜೊತೇನೆ ಇರ್ತೀನಿ ಅಂತ ಕೊಟ್ಟ ಭಾಷೆ , ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಬೇಡ ಅಂತ ಹೇಳಿದ ಗುಟ್ಟುಗಳು, "loafer ನನ್ ಮಗ್ನೆ ಚಪ್ಪಲಿ ತಕೊಂಡು ಹೊಡಿತೀನಿ" ಅನ್ನೋವರ್ಗು ಹಳಸಿ ಹೋದ ಸಂಬಂಧ .. ಮತ್ತೆ ... ತಪ್ಪಾಯಿತು ಕಣೋ ಅಂತ ಅತ್ತಿದ್ದು .. ಈ ಎಲ್ಲಾ ನೆನಪುಗಳು ಬಂದಾಗ ಸುಮ್ನೆ ಒಂದು ಸಲ ನಕ್ಕು ಮತ್ತೆ ಮಲಿಕಂಡ್ರೆ ಸರಿ...ಇಲ್ಲ circleಗೆ ಹೋಗಿ ಒಂದ್ ಕ್ವಾಟರ್ ಹೊಡಿತೀನಿ ಅಂದ್ರೆ ... ನಮ್ಮಪ್ಪರಾಣೆ ಉದ್ದಾರ ಆಗಲ್ಲ !!


"Courtesy: ಸ್ವಲ್ಪ ಎಲ್ಲೋ ಓದಿದ ನೆನಪು, ಸ್ವಲ್ಪ ನಾನೆ ಸೇರಿಸಿ ಬರೆದಿದ್ದು

ಇಂತಿ ಹಳೆ Dove ಮತ್ತು ಹೊಸ Dove ಗಳ ವಿಶ್ವಾಸಿ.
ಸಂತೋಷ್
(ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಕ್ಷಮೆ ಇರಲಿ)

ಕನ್ನಡ ಬರುತ್ತಾ !!

ಗುರೂ ಕನ್ನಡ ಬರುತ್ತಾ ..!! ಬೆಂಗಳೂರಲ್ಲಿ ಸಾಮನ್ಯವಾಗಿ ಕೇಳಿ ಬರುವ ಮಾತು . ಪಾಪ ಬೆಂಗಳೂರ್ದು ಏನು ತಪ್ಪಿಲ್ಲ ಬಿಡಿ ಅಸಲಿಗೆ ಬ್ಯಾಂಗಲೋರ್ ನಾಮಪದ ಆಗಿ ಉಳ್ದಿಲ್ಲ . Bangalored = laid off due to outsourcing, outsourcing to other parts of Asia.

ಎಂ ಜಿ ರೋಡ್ ಪುಟ್ಪಾತ್ ವ್ಯಾಪಾರಿನ ಮಾತಾಡ್ಸ್ ನೋಡಿ .. ನಮಪ್ಪರಾಣೆ ಅವನ್ ಬಾಯಲ್ಲಿ ವಾಂಗೋ ಸಾರ್ ಇಲ್ಲ ರಾ ಅಂಡಿ ಅಂತಾನೆ ಮಾತಾಡ್ಸೋದು !! ಅದು ಅವನ್ ತಪ್ಪಲ್ಲ ...ಕೊನೆಗೆ ಅವನ್ ಜೊತೆ ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡೋದು ಬಿಡೋದು ನಮ್ ಕರ್ಮ .
ಈಗ ಹೇಗ್ ಆಗಿದೆ ಅಂದ್ರೆ , ನಾವ್ ಯಾರ್ ಜೋತೆನಾದ್ರು ಮಾತಾಡ್ ಬೇಕು ಅಂದ್ರೆ ಮೊದಲು ಕನ್ನಡ ಬರುತ್ತಾ ಅಂತ ಕೇಳ್ತಿವಿ ...(confirm ಮಾಡ್ಕೊಂದು ...... ಆಮೇಲೆ ಮಿಕ್ಕಿದ್ದು)

ಅದೆಲ್ಲ ಬಿಡ್ರಿ ... ಒಂದ್ ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ನನ್ ಫ್ರೆಂಡ್ ಒಬ್ಳಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ್ದೆ .... ಬಾಲ್ಯ ಸ್ನೇಹಿತೆ ..ತುಂಬ ಮಾತಾಡಬೇಕು ಅನ್ಕೊಂಡಿದ್ದೆ ... ಅಲ್ಲಿ ಆಗಿದ್ದೆ ಬೇರೆ ... !! ನಮಿಬ್ಬರ ಸಂಬಾಷಣೆ ಇಲ್ಲಿದೆ ನೋಡಿ ..

ನಾನು : ಹೆಲೋ ****** ನ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇರೋದು ...?
ಅವಳು: Yes speaking.. who is calling please
ನಾನು: ನಾನ್ ಕಣಮ್ಮ ಸಂತೋಷ್ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇರೋದು .. ನಿನ್ ಪ್ರೈಮರಿ ಸ್ಕೂಲ್ ಕ್ಲಾಸ್ ಮೇಟು ...
ಅವಳು: really...what a surprise santhu..oh my god i just cant beleive...how are u man..what are you doing..? where are..?
ನಾನು: ನಾನ್ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದೀನಿ ...(ಇತ್ಯಾದಿ ಇತ್ಯಾದಿ..ಇತ್ಯಾದಿ..ಇತ್ಯಾದಿ..)... ನೀನ್ ಹೇಗಿದ್ದೀಯ ..ಏನ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೀಯ ..?
ಅವಳು: I am find da.. i am working for ***ro (ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳಿ .. ಯಾವ ಕಂಪನಿ ಅಂತ )
ನಾನು: ಇನ್ನೇನ್ ಸಮಾಚಾರ ... ???
ಅವಳು: ohh..nothing special man, you have to tell everything.
ನಾನು: ನಂದು ಸಮಾಚಾರ ಏನು ಇಲ್ಲ ... ನಿನ್ ಮದುವೆ ಆಯ್ತಾ ..?
ಅವಳು: (ಸಣ್ಣದೊಂದು ನಗು - ಕನ್ನಡ ದಲ್ಲಿ ನಕ್ಲೋ , ಇಂಗ್ಲೀಷಲ್ಲಿ ನಕ್ಲೋ ಅಂತ ಗೋತ್ತಗ್ಲಿಲ್ಲ )..no da..still time is there for that..what about you then..?
ನಾನು: (ಸ್ವಲ್ಪ ಜೋರಾಗಿ ನಕ್ಕು ) ಇಲ್ಲ ಕಣಮ್ಮ ..ಇನ್ನು ಲೇಟು ... ಮತ್ತೆ ಯಾವಾಗ್ ಸಿಗ್ತಿಯ .. ??
ಅವಳು: oh no man..i think this month is not possible, i am going to delhi on my project work and again i am going to pattaya, planning to spend time with my mom, dad and aunt..ok santhu, i got some urgent work..will call you later..take care da..bye ok..
ನಾನು: ಓಕೆ ಕಣಮ್ಮ ಫ್ರೀ ಅದಾಗ ಫೋನ್ ಮಾಡು ... ಬೈ (ಹುಡ್ಗಿರು ಯಾವಾಗ take care ಅಂತಾರೋ ನಾವೇ ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೊಬೇಕು ...ಮಾತಾಡೋಕೆ ಟೈಮ್ ಇಲ್ಲ ಫೋನ್ ಕಟ್ ಮಾಡು ಅಂತ )
ಒಂದ್ ವರ್ಷ ಆಯಿತು , ಹುಡುಗಿ ಪತ್ತೆ ಇಲ್ಲ ...!!!



ಅಂದ ಹಾಗೆ ನಾನು ಯಾವುದೇ ಕನ್ನಡ ಸಂಘ ಪರವಾಗಿ ಹೋರಾಟ ಮಾಡ್ತಿಲ್ಲ ... !! ಎಲ್ಲಾದರು " ಕನ್ನಡ ಬರುತ್ತಾ " ಅನ್ನೋ ಶಬ್ದ ನಿಮ್ ಕಿವಿಗೆ ಕೇಳಿದ್ರೆ ... ಕನ್ನಡ ನಮ್ಮ್ ಉಸಿರು ಅನ್ನೋದನ್ನ ಮರೀಬೇಡಿ ...!!

ಇಂತಿ
ಸಂತೋಷ್
{****(ಅವಳು) ಎಲ್ಲಿ ಇದ್ದೀಯ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ , ಕ್ಷಮೆ ಇರಲಿ , ಕ್ಸಮಿಸಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರು ಪರವಾಗಿಲ್ಲ adjust ಮಾಡ್ಕೊತೀನಿ}

ನನ್ನ ನೋಟ್ ಬುಕ್ ನ ಕೊನೆಯ ಹಾಳೆಗಲ್ಲಿ ...

ಮಾಸ್ಟರ್ ಪಾಠ ಬೇಜಾರು ಅನ್ನಿಸಿದಾಗ , ಗೆಳೆಯನೊಡನೆ ಸೇರಿ ಚುಕ್ಕಿ ಆಟ ಆಡಿದ್ದು ಆ ನನ್ನ ನೋಟ್ ಬುಕ್ಕಿನ ಕೊನೆ ಹಾಳೆಯಲ್ಲಿ , ನನ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಪುಟ್ಟ ಕವಿ , ಚಿತ್ರಕಾರ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಅದೇ ಕೊನೆಯ ಪುಟದಲ್ಲಿ , ಕಂಡು ಕಾಣದಂತೆ ಅವಳ ಹೆಸರು ಬರೆದದ್ದು ಅದೇ ಕೊನೆಯ ಹಾಳೆಯಲ್ಲಿ , ಯಾರಲ್ಲೂ ಹೇಳಲಾಗದ ಗುಟ್ಟನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದು ಆ ಕೊನೆಯ ಪುಟಕ್ಕೆ. ಶಾಲಾ ದಿನಗಳು ಮುಗಿದು ಗೆಳೆಯ ಗೆಳತಿಯರ ಫೋನ್ ನಂಬರ್ , ಅಡ್ರೆಸ್ ಬರೆದಿಟ್ಟುಕೊಂಡದ್ದು ಆ ಕೊನೆಯ ಹಾಳೆಯಲ್ಲಿ .

ಕೊನೆಗೊಂದು ದಿನ ಚುಕ್ಕಿ ಆಟ ಆಡಿದ ಗೆಳೆಯ , ಅವಳ ಹೆಸರು ಬರೆದ್ದಿದ್ದ ಅವಳು , ಕವಿತೆ , ಚಿತ್ರ , ಫೋನ್ ನಂಬರ್ , ಅಡ್ರೆಸ್ ಎಲ್ಲವೂ ಮಾಯವಾಗಿದ್ದವು .. ಆ ಪುಸ್ತಕ ನೆನಪಾದಗೆಲ್ಲ ಏನೋ ಒಂದು ತರ ಬೇಜಾರು .. ಇಂದಿಗೂ ಆ ಕೊನೆ ಹಾಳೆಗಳು ಮನಸ್ಸಿನ ಮತ್ತು ಹೃದಯದ ಮೊದಲ ಹಾಳೆಯಲ್ಲಿ ಅಳಿಸಲಾಗದಂತೆ ಅಚ್ಹೊತ್ತಿವೆ ... ಆ ನನ್ನ ಪುಸ್ತಕದ ಕೊನೆಯ ಪುಟಕ್ಕಿದ್ದ ಜೀವ ಈ HP Keyboard ಗೆ ,acer TFT Monitor ಗೆ , logitech mouse ಗೆ ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲ........

ಇಂತಿ
ಕಳೆದು ಹೋದ ಆ ನೋಟ್ ಬುಕ್ಕಿನ ನೆನಪಿನೊಂದಿಗೆ
ಸಂತೋಷ್